سلام آقا جان.
کي ميشه بياي تکيه بزني به کعبه وصدات تو تموم عالم بپيچه.
صدا کني :«يا اهل العالم انا المهدي...»دلم دوباره هواي تو را کرده٬ يا مهدي کي رهام ميکني از درد
زمونه؟ از شبهاي دوري ٬از دل نور بيرون مي آي .کي مي آي ؟اي بهانه زنده موندن هام کي مياي؟
«يا صاحب الزمان اي کاش ميدانستم چقدر فاصله بين من و توست.»
در جايي خواندم« وقتي خيابانهاچراغاني ميشود تازه يادمان ميافتد که تو نيستي »
چند روز بعد اين چراغها هم خاموش ميشوندواگر چراغ دلهايمان به يادت همواره روشن باشدميتوانيم
همه از ته دل٬ مضطر وپريشان٬ آمدنت را فرياد کنيم . آقاجان چقدر صدايت کنيم؟
چقدر از دست اين مردم زمونه خون دل بخوريم؟سراپا غصه شده ام.انگار در شب ولادتتان غربت
ومظلومييت تان بيشتر خود را نشان ميدهد.به اسم شادي شما چه کار ها که نميکنند.
اصلا گريه دار است که عده اي با صداي بلند نوار لهو بگذارند و با ان برقصند در ملا عام به بهانه
شادي براي شما!مهدي جان بيا که با نبودت روز به روز دارد حق وباطل به هم آميخته ميشود. 
دوستان عزيز نظر شما چيست؟ من نميدانم انها واقعا پيش وجدانشون هم اين طور فکر ميکنند؟
که اگر اينطور است بايد بروند فکري به حال بد بختيشان بکنند.کوهي از بغض شده ام .فقط ميگويم:اينکه
فقط در شب نيمه شعبان چند تا اس ام اس بفرستيم ٬يا تو وبلاگمون نواي تو کجايي سر دهيم هر چند
کار خوبيه ولي اصلا هنر نکرديم واين کافي نيست.بايد کمي هم به خود مان حرکت دهيم .واقعا چه زيبا
گفتند:«او منتظر ماست که ما برگرديم /ماييم که در غيبت کبري مانديم.»
با خودم فکر ميکردم اينکه من به قبح کار اينها ايمان دارم وميدونم چه ضرر هايي براي دنيا واخرتشون داره
(مانند سلب آسايش ديگران٬ رنجاندن دل آن بزرگوار واثرات مخرب فراوان غنا)و براشون تاسف ميخورم 
پس واي واي واي آن امام رئوف که اينهمه اعمال ما رو داره ميبينه و به اثرات کامل ان اگاهي دارد چقدر
داره براي من و تو غصه ميخوره.
آقا جان هدايتمان کن ٬دعايمان کن به خدا بگو اينها نمي فهمند ٬تا خدا بلا رو از ما دور کنه.«آمين يا رب العالمين»
